دوست ِ خوب
گاهي آدم وارد دوستي با افرادي ميشود كه سالهاي بعد ميفهمد چه گندي به زندگاني خودش زده.
در هر صورت آدم در برهه اي از زمان، به نقطه اي ميرسد كه:
هيچكس و هيچكس و هيچكس آني نيست كه رُخ مينماياند.
آدمي بايستي و بايستي و بايستي با تني چند در شرايط خاص ِمحيطي و رواني زندگي كند ( به تمام معنا زندگي كند ) و بعد كسي را به دوستي برگزيند.
الباقي دوستيها، حيف است نامشان به دوستي بُرده شود.
اينها تجربيات ِ محض ِ اينجانب است و باور بفرماييد واقعيت ِ محض است.
برچسب: ،
امتیاز:
بازدید: