روزي كه رفتي آسمان بيداد ميكرد.
ببخش كه نبودنت را آنقدر به رُخ ِ خودم ميكشم. وتو.
ميداني؟
سالها و ثانيه ها با تو بودن، و يكهويي نبودنت، مرا از عرش به زمين ميكِشاند. ببخش كه به خواب " پ " رفته بودي و از اشكهاي دزدكي ِ من، گلايه اش كرده بودي. ببخش كه هر شب التماست ميكنم بيايي و مرا هم به آرامش دعوت كني.
به يكباره رفتنت، مرا ميكُشد. آنهم دُرُست چند ساعت قبل از رفتنت، كه به آغوش ِ جاده رفتم. كاش آن چند ساعت جاده ميمُرد، تا من نميرفتم. تا آخِرين چَسبِ لعنتي ِ دستهايت را، من ميكُندم از جان ِ بي رَمَقَت... كاش نميرفتم.
6شهريور
برچسب: ،
امتیاز:
بازدید: